gradówka

Gradówka (chalazion) to przewlekłe zapalenie gruczołu tarczowego (zwanego też gruczołem Meiboma) na wewnętrznej stronie powieki. Dochodzi do niego w wyniku zaczopowania tegoż gruczołu gromadzącą się u jego ujścia wydzieliną i obumarłym materiałem komórkowym, co w konsekwencji prowadzi do rozwoju stanu zapalnego. Niekiedy do gradówki dochodzi w wyniku zapalenia brzegu powieki lub jęczmienia. Pojawia się wówczas niewielkich rozmiarów guzek. Nie jest on bolesny, jednak w wyniku obrzęku powiek może powodować uczucie ucisku i kłucia. Widoczne jest również wyraźne zaczerwienienie spojówki.

Zdarza się, że gradówka ustępuje samoistnie, jednak nigdy nie należy jej bagatelizować. W przypadku wystąpienia objawów należy skonsultować się z okulistą, który zaleci stosowne leczenie. Jeśli terapia farmakologiczna nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, niezbędny będzie zabieg chirurgiczny. W tym wpisie wyjaśnimy, na czym polega chirurgiczne usuwanie gradówki.

Operacja gradówki — przebieg

W przypadku zdiagnozowania gradówki, w pierwszym etapie wdrażane jest leczenie z zastosowaniem rozgrzewających okładów i masaży, mających na celu udrożnienie przewodu z zalegającej w gruczole wydzieliny. Lekarz może zalecić też stosowanie specjalnych maści antybiotykowo-sterydowych, kropli do oczu.

Należy pamiętać, aby w żadnym przypadku nie podejmować samodzielnych prób przebijania gradówki w warunkach domowych!

Jeśli po zastosowanym leczeniu, które zwykle trwa ok. miesiąc lub dwa, objawy nie ustąpią, okulista może podjąć decyzję o usunięciu gradówki metodą chirurgiczną. Zabieg ten wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, gdyż cała procedura jest minimalnie inwazyjna. Chirurg podaje znieczulenie podskórne i nacina guzek w celu wyłuszczeniu zmiany wraz z otaczającą ją torebką. Po wykonaniu tych czynności zakładany jest opatrunek i aplikowana jest miejscowo maść z antybiotykiem. Zakładanie szwów nie jest konieczne, gdyż cięcie wykonane przez chirurga jest minimalnych rozmiarów.

Opatrunek założony po zabiegu można zdjąć po kilku godzinach. Pacjent jeszcze tego samego dnia może wrócić do swoich codziennych aktywności. Niezbędne jest jednak stosowanie zaleconych przez lekarza maści z antybiotykiem.

 

 

CategoryStrefa pacjenta
Skip to content